KE$HA KE$HA Eén ding is zeker, verhalen vertellen kan Ke$ha als de beste. En dit verhaal moet je gewoon horen: twee jaar geleden besliste de wannabe-popster en songwriter dat Prince haar eerste album zou producen. Dus zocht ze uit waar Prince woonde en reed naar zijn huis in Beverly Hills. Daar gaf ze de tuinman vijf dollar om zich onder de toegangspoort te mogen wringen. Ze wandelde de oprit op (afgezet met purper fluweel), liet zichzelf binnen door een zijdeur en stapte in de spiegellift naar de derde verdieping waar de purperen prins in hoogsteigen persoon stond te jammen met zijn band. “Het was wat gênant,” herinnert ze zich, “maar wie maalt daarom? Dus zat ik op een van de purperen tronen in de kamer tot hij me uiteindelijk opmerkte. Hij dus: ‘hoe raakte je hier verdomme binnen?’ vertelt ze lachend. “Zijn bodyguards gooiden me eruit, maar niet voordat ik mijn demo met een gigantische paarse strik kon achterlaten.” Prince liet niets meer van zich horen, maar het incident spreekt boekdelen over het knallende karakter en de vastberadenheid van de 22-jarige nieuwkomer. “Ik wist van bij het begin dat ik op een podium wou staan,” zegt ze. “Als vijfjarige sta ik naakt en beschilderd op videobeelden, luid verkondigend dat ik een rockster ga worden en dat niemand me kan tegenhouden! Dat is mijn roeping. Als ik er niet voor ga, zal ik me een mislukkeling voelen op mijn vijftigste.” Gelukkig hoeft Ke$ha niet aan den lijve te ondervinden hoe spijt voelt. Momenteel schrijft en neemt ze haar debuutalbum op met executive producer Dr. Luke, die nummer 1-hits scoorde voor Britney Spears, Katy Perry, Kelly Clarkson, Avril Lavigne en Flo Rida. Luke viel voor haar speelse, half gezongen en half gerapte ruwe demo en haalde Ke$ha naar RCA Records waar ze in februari 2009 een contract kreeg. Haar album — waarop ook Ke$ha’s nummers van hitveteraan Max Martin (Pink, Kelly Clarkson, Britney Spears) en trendy songwriter/producer Benny Blanco (Katy Perry, 3OH!3, Spank Rock) staan — wordt een heftige verzameling van uit de kluiten gewassen elektropopsongs die helemaal onweerstaanbaar zijn door hun hoge dosis punkenergie en Ke$ha’s eigenzinnige teksten en houding. “Muziek moet voor mij grappig, onverbloemd, ongetemperd, eigenzinnig, humoristisch en interessant zijn,” vertelt ze, “en ze moet substantie bevatten. Ik ben emotioneel achter mijn stoere façade. Ik wil dat mensen naar mijn muziek luisteren en er zich bij betrokken voelen.” Dat Ke$ha's songs haar verteltalent verraden, verrast niet, maar haar themakeuze kun je moeilijk conventioneel noemen. Een liedje vertelt hoe Ke$ha overgaf in het toilet op een feestje bij Paris Hilton (“Party at a Rich Dude’s House”), een ander gaat over “een dom wijf dat deed alsof ze mijn vriendin was, maar me dan heimelijk probeerde onderuit te halen” (“Backstabber”), en nog een ander vertelt hoe ze ontdekt dat haar vriendje haar bedriegt met een beroemd popsterretje dat naamloos blijft (“Kiss & Tell”). En dan schreef ze nog een song waarin ze de wereld beschrijft als een cyclische keten van onderling verbonden gebeurtenissen nadat ze een man ontmoette in een club (“Chain Reaction” dat op The Hills van MTV kwam). Haar voorliefde voor verhalende songs schrijft Ke$ha toe aan contacten met doorgewinterde songwriters in Nashville. Ke$ha’s moeder Pebe was een punk-rockzangeres. Pebes carrière ging eind jaren 70 aan het rollen in Music City toen ze de hit “Old Flames Can’t Hold A Candle To You” schreef voor Joe Sun in 1978 en een countrytopper voor Dolly Parton in 1980. Maar tegen dat Ke$ha geboren werd in 1987 (tijdens een party in Los Angeles’ San Fernando Valley) maakte Pebe een zwarte periode door waarin ze Ke$ha en haar oudere broer maar moeilijk kon onderhouden van haar muziek. “We leefden van de bijstand en voedselbonnen,” zegt Ke$ha. “Een van mijn eerste herinneringen is dat mam me zegt: “wil je iets, pak het dan gewoon.” In 1991 trekt Pebe met haar gezin terug naar Nashville, waar ze een nieuw contract in de wacht had gesleept. Ke$ha kreeg flink wat opnamestudio’s te zien. “Ik dacht dat iedereen opgroeide in een opnamestudio,” zegt ze. Ze volgde les aan een muziekschool op het platteland van Tennessee (“waar sommige kinderen zonder schoenen rondliepen,” herinnert ze zich), nam songwriting-lessen en werd verliefd op grote countrynamen als Johnny Cash, Dolly Parton en Patsy Cline. “Ik beluisterde die prachtige songs en allemaal vertelden ze verhalen,” zegt ze. “Bob Dylans Nashville Skyline is een van mijn tijdloze favorieten.” Af en toe liet Pebe Ke$ha zingen op tracks waaraan ze werkte. “Mijn mam zei altijd ‘je hebt een goede stem, blijf oefenen’, dus was ik de hele tijd aan het zingen,” zegt Ke$ha. Op haar zeventiende verliet Ke$ha de middelbare school, “wat krankzinnig was, omdat ik me opgegeven had voor een internationaal bachelorprogramma en aan Columbia University psychologie zou gaan studeren,” zegt ze, “maar ik wilde terug naar L.A. en voortgaan in muziek.” Ze ontmoet er Dr. Luke. “Ik was op zoek naar een zangeres met een ongelooflijke, aparte stem en een eigen stijl,” vertelt Luke. “Ke$ha klonk zoals niemand anders.” Dr. Luke werkte ook met de razend populaire hiphopper Flo Rida aan een track voor zijn tweede album. Op een nacht trok Ke$ha met hen op en de rapper vertelde dat hij een vrouwenstem zocht voor een track en vroeg of ze een vocal wilde zingen. Dat deed ze met plezier. In februari gierde die track, “Right Round”, naar nr. 1 en werd hij in de eerste week ruim 636.000 keer gedownload. Zo verpletterde Right Round het wekelijkse digitale singleverkooprecord aller tijden. (Ke$ha leent haar uitdagende stem ook aan “Touch Me”, nog een track op Flo Rida’s nieuwe album voor 2009, R.O.O.T.S.) “Toen ik mijn stem voor het eerst in Right Round hoorde op de radio begon ik te schreeuwen en te huilen,” zegt Ke$ha. “Misschien lijk ik wel gek, maar al bij al heb ik alles goed op een rijtje. Ik werk keihard om het te maken en dan ben je blij dat al dat harde werk loont. Ik bedoel maar dat ik drie jaar geleden blikgroenten stal in de discountshop om te overleven. Nu help ik een song op nummer één, werk ik aan mijn album en heb ik wat geld op zak. Ik kan mijn mam mee uit eten nemen en dat is het beste gevoel ter wereld.”